bazul.org - O Pior Fórum de Sempre v0.3

General Category => General Discussion => Topic started by: christophermorrm on Jun 08, 2026, 03:33 PM

Title: Gecə növbəsində qazandığım ana hədiyyəsi
Post by: christophermorrm on Jun 08, 2026, 03:33 PM
Xəstəxanada işləyirəm. Tibb bacısıyam. Bəli, kişi tibb bacısı. Çoxları təəccüblənir, amma işimi sevirəm. İki ildir ki, cərrahiyyə şöbəsində çalışıram. Növbələr ağırdır. Xüsusilə gecə növbələri. Saat 22:00-dan səhər 08:00-dək. Ayaq üstə, dəhlizlərdə qaçaraq. Xəstələr, damcılar, təzyiqlər, təcillər.

Həmin gün də gecə növbəm idi. Hava çox isti idi. Kondisioner xarab olmuşdu. Xəstələrə dərman paylayırdım. Birdən baş həkim çağırdı: "Səid, bu gün üç əməliyyat var, hazır ol". Yəni adi gün. Axşam saat 9-da işə gəldim, paltarımı dəyişdim, stolun arxasında oturub çay içdim. Dəhlizin sonunda bir qarı nəvəsini çağırırdı. İçim sızladı. Öz anam yadıma düşdü.

Anam Gəncədə qalır. Tək. Atam vəfat edəli 4 il olur. Mən Bakıda işləyirəm, ildə iki dəfə gedirəm görüşə. Şəkili telefonla danışırıq. Son dəfə zəng edəndə dedi: "Oğul, ayın altında işıq yanmır, soba da sökülüb". Bilirsiniz, nə demək istədi? Özü isitməyə pulu yoxdu. Mən göndərirəm aylıq 150 manat. Bəs ona çatır? Yox.

Həmin gecə saat 1.00 radələrində bir az sakitlik oldu. Xəstələrin çoxu yatmışdı. Həkimlər öz otağında idi. Mən də stolun arxasında oturub telefonu açdım. Darıxırdım. Elə-belə internetdə gəzirdim. Birdən reklam çıxdı – mostbet online app yazılmışdı. Yükləmək mümkündü. Düşündüm: "Bəlkə yükləyim? Vaxt keçsin". Əvvəllər bir dəfə dostumun telefonunda görmüşdüm, maraqlı idi.

Yüklədim. Qeydiyyatdan keçdim. Depozit qoymaq istəmədim. Gördüm ki, xoş gəlmisin bonusu var – 30 manat pulsuz. Dedim: "Pulsuzdu, zərəri yox". Mostbet online app (https://clarkflower.com/) içində oyunlar çox idi. Canlı dilerlər, slotlar, stollar. Ancaq mən sadə bir şey axtarırdım. "Plinko" adlı oyun gördüm. Top düşür, çubuqlara dəyə-dəyə aşağı enir, hücrələrə düşür. Şans oyunu. Bir az mexaniki.

Topu atdım. 50 qəpiklik mərclə. Düşdü, heç nə qazanmadım. Yenə, yenə. Pulsuz bonus 20 manata düşdü. Oynayıram davam. Bir ara birdən top ən aşağı hücrəyə düşdü – 50 manat. Gözlərimə inanmadım. Dəhlizdən səs gəldi, bir xəstə zəng etdi. Getdim baxdım. Qayıtdım. Yenə mostbet online app-i açdım. Topu atdım – bu dəfə 15 manat. Sonra 8 manat. Sonra yenə 30 manat.

Balans 122 manat oldu. Pulsuz bonus ilə. Əllərim üşüyürdü. Xəstəxananın soyuq işıqları altında telefonun ekranı parlıyırdı. Tez çıxarış etdim. Pul kartıma düşdü. Saat gecə 2.30 idi. Dərhal anama zəng etdim. Dedim: "Ana, ayın altında soba qalma, sabah sənə pul göndərirəm". Anam dedi: "Oğlum, hardan tapdın?". Dedim: "Yatmıram, işləyirəm". Yalan dedim. Amma nə fərqi var?

Səhər növbəm bitdi. Evə gəldim. Yorğun idim, amma yatmadım. Birbaşa banka getdim. 100 manat anama göndərdim. Qalan 22 manatla özümə bir az ərzaq aldım. Sonra yatdım. Yuxuda gördüm ki, anam sobanın yanında oturub, üzü gülür. O yuxudan oyananda ağladım.

Həmin gündən sonra mostbet online app telefonumda qaldı. Silmədim. Amma içimdə bir qayda yaratdım: ayda yalnız bir dəfə, maksimum 10 manat. Əgər udsam, yarısını anama göndərim. Uduzsamsa, bir daha o ay girməyim.

İki ay sonra nə oldu? Bir gün yenə gecə növbəsində girdim. 10 manat atdım. Oynadım, uduzdum. Sakitcə telefonu qoydum. Dostum Zaur dedi: "Ay bala, uduzmusan, niyə gülürsən?". Dedim: "Zaur, mən bir qayda öyrənmişəm. Məsələ udmaq yox, uduzmağı udmaqdır". O başa düşmədi. Amso mən başa düşdüm.

Üçüncü ay – 10 manat. Qazandım 44 manat. 22-ni anama göndərdim. Anam zəng edib dedi: "Oğul, qoyma pul göndər, özünə yığ". Mən dedim: "Ana, o pul mənim yox, bəxtimindi. Bəxt də anaya göndərilər". Ağladı.

İndi mən tez-tez düşünürəm: o gecə xəstəxanada, saat 2-də, yorğun, ayaq üstə, 30 manat pulsuz bonus mənə nə verdi? Maddi cəhətdən – bir neçə manat. Ruhən? İnam. Anama bir az nəfəs. O sobanın sökülmədiyini bilmək rahatlığı.

Mostbet online app mənim üçün sadəcə bir proqram deyil. O, mənə xatırladır ki, ən qaranlıq gecədə belə, ən çətin növbədə belə, bir top düşə bilər doğru hücrəyə. Həyatda da belədir. Bəzən elə bir an gəlir ki, heç gözləmədiyin yerdən işıq gəlir. Xəstəxana dəhlizindən. Telefonun ekranından.

Hələ də oynayıram. Amma qumarbaz kimi yox. Bir tibb bacısı kimi, bir oğul kimi, bir insan kimi. Qaydalarımla. Limitlərimlə. Və həmişə anamın üzü gözümün önündə.

O gün bu gün anama hər ay əlavə olaraq 30-40 manat da göndərə bilirəm. Bəzən uduram, bəzən uduzuram. Amma nə olursa olsun, səhər yuxudan oyanıb xəstəxanaya gedirəm. Əl-ələ yuyuram, xalatımı geyinirəm, dəhlizlərdə qaçıram. Çünki həyat davam edir. Və şans da. Haradasa, bir yerdə, bir klik uzaqlıqda.